15 april 2017

APGS overtuigend Nederlands kampioen Politierugby

Het team van APGS werd ook dit jaar weer overtuigend Nederlands kampioen Politierugby.
Op het PTO werden op zaterdag 15 april, onder perfecte omstandigheden de wedstrijden afgewerkt.

Het verslag van Danny Williams en Daan Coumans:

Ondanks wisseldiensten en het drukke Paasweekeinde, kwamen er wederom een zeer behoorlijk aantal collega’s naar het PTO in Amsterdam om te strijden om het 3e Nationale Kampioenschap Politierugby. Het veld lag er prima bij, strak belijnd en wel. En ook de weergoden leken deze editie van het NK gunstig gestemd. Collega’s vanuit de verschillende eenheden en de Koninklijke Marechaussee waren zeer gedreven om ook dit NK weer tot een klinkend succes te maken!

Zoals binnen de rugbycultuur heel normaal is, kwamen alle spelers extra vroeg naar het PTO en stak iedereen de handen uit de mouwen om de laatste logistieke zaken met elkaar te regelen. Dat blijft altijd mooi om te zien. Die saamhorigheid is tekenend voor het rugbywereldje en is tegelijk ook een mooie parallel met onze politieorganisatie.
Nadat alle spelers geregistreerd waren, de EHBO-ers en onze vaste fotograaf (www.kevinscott.org) gearriveerd waren, verwelkomde onze speaker Henk-Jan Kerkhoff alle aanwezigen en opende de kersverse voorzitter van APGS en bestuurslid bij de NPSB Olivier Dutilh, het NK.
Bij deze editie werden de aanwezige spelers verdeeld over drie teams: De Brabarians, de Police Lions en de Amsterdam Warriors. Deze indeling was nodig omdat de beschikbare politierugbyers uiteraard niet evenredig over ons korps verdeeld zijn. Het gros van de beschikbare rugbyers in onze organisatie loopt van oudsher in Amsterdam en omgeving rond en door het verdelen van het spelerspotentieel ontstonden drie aan elkaar gewaagde teams. Dit was in de wedstrijden die volgden, goed te merken. Amsterdam had de voorgaande twee edities gewonnen, maar al snel werd duidelijk dat alledrie de teams evenveel aanspraak op de felbegeerde titel konden maken. In een dubbele competitie waarin alle teams twee keer tegen elkaar zouden uitkomen, zou het pleit beslecht worden. Vier pittige wedstrijden rugby op een dag, een flinke aanslag op het lichaam kunnen we u uit eigen ervaring vertellen (beide gedelegeerden liggen bij het maken van dit verslag met de beentjes omhoog op de bank te herstellen!). Onder de strikte leiding van het wedstrijdsecretariaat in de persoon van Pien Selbeck, veelvoudig international en bondscoach van de herenselectie, werd samen met de twee referees de wedstrijden in goede banen geleid. De spelregels werden vanuit veiligheidsoogpunt strak nageleefd. Een absolute must in deze fysieke en harde sport!

In de openingswedstrijd bonden de Brabarians en de Amsterdam Warriors de strijd met elkaar aan. Na een gelijk opgaande wedstrijd wisten de Amsterdammers de eerste zege te noteren: 17 – 26. Lang hadden de Brabarians niet om bij dit verlies stil te staan, want in de tweede wedstrijd moesten ze gelijk weer de wei in, ditmaal tegen de Police Lions. Van meet af aan werd duidelijk dat de Brabarians het eerdere verlies van zich af wilden spelen. Ze kwamen dan ook direct uit de startblokken gevlogen: Danny Wijngaarden en Daan Coumans, op respectievelijk scrum-half en fly-half, waren in staat om hun centers en backs meermaals in scoringspositie te brengen. De Lions konden deze stormvloed niet keren en na afloop stond dan ook een duidelijke 0 – 31 overwinning op het bord.
De derde wedstrijd, tussen de Amsterdam Warriors en de Police Lions, werd een bijzondere. De Amsterdammers hadden in de voorgaande wedstrijd gezien dat de Lions duidelijk een maatje te klein waren voor de Brabarians, en gingen dan ook vol vertrouwen hun tweede wedstrijd in. De Lions hadden zich echter duidelijk herpakt en boden zeer veel weerstand tegen het Amsterdamse rugbygeweld. Lang ging de strijd gelijk op, maar een try van de Lions in de ‘dying seconds’ leverden hen terecht de overwinning op. Met een verlies van 14 – 17 dropen de Amsterdam Warriors van het veld.
In de wedstrijd die volgde, herpakten de Warriors door in hun tweede wedstrijd tegen de Brabarians hen met duidelijke cijfers terug te wijzen: 14 – 38.

Na de welverdiende pauze betraden de Lions en de Brabarians het veld voor hun tweede wedstrijd tegen elkaar. Wederom trokken de Brabarians aan het langste eind, maar was de overwinning een stuk minder uitgesproken dan in hun eerste wedstrijd: 14 – 7. Als gevolg van deze overwinning zou het kampioenschap in de laatste wedstrijd, die tussen de Amsterdam Warriors en de Police Lions, beslist worden. De inmiddels uitgespeelde Brabarians hadden twee wedstrijden gewonnen en twee verloren. Als de Amsterdammers de laatste wedstrijd tegen de Lions zouden winnen was het kampioenschap binnen. Bij verlies zou het puntsaldo beslissend zijn. Daarin zouden zij dan een flinke achterstand op de Brabarians moeten goed maken, want die hadden met name in hun eerste wedstrijd tegen de Lions flink uitgehaald. Er was de Amsterdammers dus alles aan gelegen om het hier niet op aan te laten komen en de titel via een overwinning in deze laatste wedstrijd binnen te halen. Doordat een aantal spelers in de loop van het toernooi met, gelukkig geen ernstige, blessures waren uitgevallen, betraden zowel de Lions als de Warriors met enkele gastspelers van de Brabarians het veld. Ook dat is typisch voor de rugbysport. Waar mogelijk vullen spelers van teams die over meer inzetbare spelers beschikt, een noodlijdend team aan. Dat gebeurt zelfs ook als de teams tegen elkaar spelen. De sport en vooral de strijd staan namelijk centraal in het rugby, dus als een paar spelers uitlenen nodig zijn om een heerlijke wedstrijd te kunnen rugbyen, dan gebeurt dat gewoon.
In deze laatste, bepalende wedstrijd werd vanaf het eerste fluitsignaal duidelijk dat de Amsterdammers gebrand waren op het kampioenschap en niets aan het toeval wilden overlaten. Vanaf de start vlogen de Warriors er volop in en bestookten de defensie van de Lions met aanval op aanval. Na het laatste fluitsignaal stond met 42 – 5 een duidelijke overwinning voor de Amsterdam Warriors op het bord. Het derde nationaal kampioenschap was hiermee voor de Amsterdammers een feit!

Tijdens de prijsuitreiking werden alle spelers gehuldigd door Henkjan en Pien. En werden alle mensen bedankt die geheel belangeloos een belangrijke rol speelden bij het goede verloop van het NK.
Tenslotte werden er ook nog twee persoonlijke titels toegekend. Cees van Rijsbergen van de Koninklijke Marechaussee werd uitgeroepen tot Talent van het toernooi en Amsterdammer Rene Bouman werd Speler van het toernooi. Een mooie erkenning voor beide mannen die een ijzersterk NK speelden.

Als gedelegeerden kijken we moe maar voldaan terug op een zeer geslaagd NK. Op de eerste plaats omdat alle deelnemers in overwegend goede gezondheid de pitch hebben verlaten. Maar daarnaast ook vooral vanwege de mooie en harde wedstrijden waarin de ploegen elkaar vandaag in Amsterdam bestreden. Hierbij waren verschillende nieuwe spelers aanwezig waarvan sommigen de mooie rugbysport nog aan het ontdekken zijn. Tekenend voor de breedteontwikkeling van politierugby.

Voor collega’s die geïnteresseerd zijn in deze harde maar faire sport waarin waarden als respect, discipline en saamhorigheid centraal staan en een keer willen meetrainen, iedere eerste maandag van de maand wordt getraind. De komende maanden staan weer de nodige toernooien in binnen- en buitenland op het programma. Naast de nationale selectie is ook hier veel ruimte voor beginnende rugbyers.
Wil je meer weten, neem dan vooral contact met een van ons op!