28 juni 2019

Zeer succesvol weekend voor de rugbyers!

In een weekend waarin de temperaturen toch al stevig richting tropische waarden opliepen, moesten de collega’s van de nationale rugbyselectie flink aan de bak. Op vrijdag 21 juni stond in Amersfoort bij RC Eemland de Warriorscup, het open militaire rugbykampioenschap, op de agenda. Een prestigieus toernooi waarin de selectie van oudsher hoge ogen gooit en het aan haar stand verplicht is om ook dit jaar weer vol voor de titel te gaan.

Gelijk daarna op zaterdag 22 juni startte de Police Nations Cup in Den Haag. Dit is een 4 nations toernooi waarin selecties uit Engeland, Frankrijk en Duitsland samen met onze selectie strijden om de cup. Dit jaarlijks terugkerend kampioenschap, waarin de deelnemende landen bij toerbeurt als gastheer optreden, vormt ieder jaar weer het hoogtepunt op de sportieve kalender van de deelnemende landen.

Dit jaar had de selectie het voorrecht om, onder de vlag van de NPSB, de andere landen welkom te heten en de organisatie van het toernooi voor zijn rekening te nemen. De selectie bestaande uit bijna 20 politiemannen uit het hele land. Ondanks dat we niet allemaal bij elkaar in de regio werken is het een hecht team wat bestaat uit ‘oude’ rotten en jong bloed.

Zowel de Warriorscup als de Police Nations Cup worden gespeeld in de 10s variant. Dit betekent zoveel als dat men, in tegenstelling tot de traditionele rugbyvorm (15-15), het nu 10 tegen 10 tegen elkaar opneemt.

De Warriorscup

De 1e wedstrijd tegen de KMar ging er gelijk om! Dit team, een mix van minder ervaren rugbyers  tot aan een oud-international, was voor ons een onzekere factor. Alle reden dus om er volle bak in te gaan. Dat lukte zeer behoorlijk en deze wedstrijd werd door ons dan ook met overtuigende cijfers gewonnen. De 2e wedstrijd tegen de 43 Mechbrig voelde als nog meer een wildcard. In onze selectie waren duidelijk meer rugbyskills en –ervaring aanwezig. Maar dat neemt niet weg dat gemakzucht hierin killing kan zijn. Daarnaast zijn het allemaal fitte en sterke kerels die echt wel met een bal kunnen rennen. Het was voor ons de kunst om niet in het onvoorspelbare karakter van hun spel mee te gaan, maar ons simpel aan onze eigen opdrachten te houden. Naarmate het toernooi vorderde, slaagden we daar steeds beter in. Ook deze wedstrijd werd door ons met dikke cijfers gewonnen (60-0). Hierdoor plaatsten we ons voor de finalepoule en zaten we dus nog volop in de strijd om de cup.

De strijd om de Warriorscup in de finalepoule ging tussen twee teams van Defensie (Warriors 1 en 2) en onze selectie. Vanuit voorgaande edities was bij ons al bekend dat de Warriors 1 onze meest geduchte tegenstander was. In dit team zijn feitelijk alle beste rugbyers van Defensie ondergebracht en ook zij hebben, net als wij, de Warriorscup al diverse keren als eindoverwinnaars omhoog kunnen houden. In de eerste wedstrijd van de finalepoule konden we gelijk het veld betreden tegen Warriors 1. En feitelijk was dit dan ook gelijk de finale. Vanaf de kickoff kwamen we gelijk goed uit de startblokken en zetten we de Warriors direct zwaar onder druk. Het merendeel van deze helft stonden we dan ook op hun helft. Maar we konden dit overwicht helaas niet in scores uitdrukken. In de 2e helft sloeg de balans om en scoorden zij twee snelle tries tegen ons. We misten in die fase een aantal tackles, iets wat in dit spelletje fataal kan zijn omdat een speler er dan vaak gelijk ‘door’ is. Nadat zij nog een 3e try wisten te scoren, sloeg het momentum weer om in ons voordeel en zetten we ze flink onder druk. Dat resulteerde in een try voor ons. Helaas was dit te laat om het tij nog te keren en verloren we dus helaas deze wedstrijd. Dat voelde extra zuur omdat we ervan overtuigd waren dat er meer in zat. We konden ons gelukkig nog wel weer opladen voor de laatste wedstrijd tegen de Warriors 2. Deze wedstrijd werd dan ook door ons gewonnen en een mooie tweede plaats op de Warriorscup was hiermee een feit! Wel met het besef dat het de volgende dag beter zou moeten op de Police Nations Cup, want om die cup binnen te halen, zouden we ons spel aanmerkelijk moeten verbeteren.

Naast enkele kleine pijntjes, verliet een verder gezonde selectie het Amersfoortse en ging op weg naar Den Haag voor de PNC.

De Police Nations Cup

Na de openingsceremonie, waarin onze zangkwaliteiten een nieuwe dimensie aan de volksliederen leek te geven, kon de PNC aanvangen!

Wij moesten gelijk vol aan de bak, want wij stonden in de 2e wedstrijd van het toernooi op de rol tegen Engeland. Een land met de rijkste rugbyhistorie die de PNC in eigen land ook al hadden gewonnen. Ook nu wisten we dat ze verschillende goede rugbyers hadden meegenomen.

Maar de verwachting was wel, dat als het bij ons allemaal klopte, wij als collectief beter waren. In het begin van de wedstrijd scoorden zij twee snelle tries. Die konden we ons zelf aan rekenen, want we stonden toen nog niet ‘aan’. Met een aantal tries van onze kant kwamen we op voorsprong die we vervolgens ook wisten te behouden. Tot aan het eind toe was dit nog spannend, maar de kop was er af en de eerste overwinning was een feit! Ondertussen bekeken we uiteraard ook de andere wedstrijd en zagen we dat de Fransen, de winnaars van vorig jaar, ook dit jaar weer een goede ploeg op de been hadden gebracht. Na onze overwinning op de Engelsen concludeerden we dat de Fransen dan ook het ‘team to beat’ waren. Maar dat had alleen betekenis als we ook onze tweede wedstrijd zouden winnen.

De wedstrijd tegen de gehavende Duisters draaide vooral om de vraag in welke mate we in staat zouden blijken om onze focus te houden en niet alvast met de wedstrijd tegen de Fransen bezig waren. In het begin ging ons dat zeer goed af. Met mooie combinaties en loopacties konden we verschillende tries scoren en stonden we al snel op voorsprong. Een fase waarin we de touwtjes toch iets lieten vieren, toonde gelijk aan wat voor taaie ploeg de Duitsers waren. Ze scoorden gelijk twee tries waardoor de spanning weer enigszins terug was in de wedstrijd. Het lukte ons gelukkig om de wedstrijd rustig uit te spelen en de voorsprong te behouden. Doordat vervolgens de Fransen ook hun wedstrijd tegen de Engelsen wisten te winnen, was het zeker dat onze laatste wedstrijd tegen de Fransen gelijk de finale zou zijn!

In de allesbeslissende finale van deze editie van de Police Nations Cup stond de selectie van meet af aan op scherp. Iedereen was zeer gedreven om als gastland de cup ook in eigen land te houden. Dit resulteerde in twee snelle tries waardoor we snel op een 10-0 voorsprong kwamen. Richting het einde van de eerste helft deden de Fransen nog wat terug. En met nog een score van ons erbij, gingen we met een stand van 17-14 de rust in. Ondanks dat de stand een gezonde spanning tussen beide teams deed vermoeden, was het wel duidelijk dat wij de overhand hadden en de betere ploeg waren. In de tweede helft bleven we dan vervolgens ook in control en wisten we vanuit een setpiece ook nog een keer te scoren. Hiermee stond de eindstand van 22-14 in de boeken en werden we daarmee de trotse winnaars (in eigen land!) van de Police Nations Cup 2019! Daarnaast werd onze scrumhalf Arie ook nog uitgeroepen tot speler van het toernooi. Een mooie erkenning van zijn goede spel tijdens het toernooi waarin hij niet alleen ons spel goed regisseerde maar ook vele belangrijke tackles wist te maken.

Daarnaast hebben ook de dames twee heerlijke wedstrijden kunnen rugbyen. Uit deze titanenstrijd tussen Duitsland en Engeland kwamen de Engelse dames als overwinnaars van het veld.

Deze Police Nations Cup kon alleen maar tot stand komen door de inspanningen van vele betrokkenen. Vanuit onze rol als rugbygedelegeerden zijn we dan ook enorm trots op iedereen die hier een rol in heeft gespeeld. Van scheidsrechters, fotografen, fysiotherapeut en vele anderen, tot de Haagsche Rugby Club die een perfecte gastheer voor ons was. Maar ook de spelers van de selectie die zo’n belangrijke rol in de algehele organisatie hebben gespeeld. Geheel belangeloos en vaak in eigen tijd werden zaken opgepakt en geregeld.

Eén speler uit onze selectie met Haagse connecties, heeft hierin het monnikenwerk verricht. Zonder anderen hierin tekort te willen doen, willen we Ralph hierin toch expliciet benoemen. Dank, dank, dank!

Mocht je door het verslag van ons zeer succesvolle rugbyweekend interesse hebben om deze prachtige sport eens te proberen, neem dan vooral contact met ons op. Of je nou een ervaren (oud-)international bent of de sport voor het eerst eens wilt verkennen, alles is mogelijk. Vanaf september trainen we weer elke 1e maandag van de maand op het rugbyveld van APGS.

Daan Coumans & Danny Williams,

Rugbyers (APGS) en gedelegeerden bij de NPSB